ADA 4.YAŞ DOĞUM GÜNÜ

Yine uzun zamandır yazamamıştım buralarda değildik.Ada'nın doğumgününü Ankara'da kutlayıp şubat tatilimizi geçirmek üzere Adana'ya gittik.Yine her zamanki gibi orada çok eğlendik.Bol bol gezdik,akrabalarımızla vakit geçirdik,doğumgünümüzü tekrar kutladık...Biz çok eğlendik ve mutlu olduk.Eminim ki ailelerimiz de mutlu oldular...

Ada bey kalabalığı çok sevdiği için onun için bu tür ortamlar harika...Minik kızımız da şimdilik kalabalığı seviyor,o da bize uyum sağladı,hiçbir aksilik çıkarmadı maşallah...Uyumlu ve akıllı çocuklarım olduğu için gerçekten çok şanslıyım...Dönerken de çocuklarımla beraber yine trenle döndük.Biraz uzun oluyor ama bence çocuklarla en iyi yolculuk tren...

Artık bir aksilik olmadığı sürece yaza kadar Ankara'dayız...Ben artık okula giden bir çocuğun annesiyim,seyahatlerimizi onun okuluna göre ayarlamamız gerekiyor...Bu arada canım oğlum karne bile aldı,insan nasıl gurulanıyor anlatamam...Ne çabuk büyüdüler,anlamadım...Canım oğlum seni çok seviyorum,iyi ki benim oğlumsun...

YENİ OYUNUMUZ

Yılbaşında Merve teyzemizin Ada'ya aldığı yeni kutu oyunumuz.Oynaması çok zevkli bir oyun.Merdivenlerden tırmanıyoruz,tam kazandık derken hopp ayağımız kayıyor düşüyoruz...Ada kutu oyunlarına bayılıyor.Çocuklar için eğlenceli,hele hele oturarak birşey yapmak istemeyen çocuklar için bayağı oyalayıcı olabilir.Zira 4-5 kere üst üste oynamadan bırakmaz Ada bey...

YENİ BİR YIL...

Biz yeni yılı ailecek Adana'da karşıladık.Sain ve güzel bir yılbaşıydı.Ada ve Berçem hanım hediyeleri kaptılar yine...Hatta büyük teyzesi Ada için özel kurabiyeler yaptırmıştı,ayıcıklı sepetinin içinde...Benim kurabiye canavarı oğlum da afiyetle yedi...

Yeni bir yıl,yeni güzellikler getirsin hepimize...Bu yılımız daha öncekilerden daha mutlu,daha sağlıklı,daha bereketli geçsin inşallah...

YİNE YENİ BİR YIL...

2009 Yılımız da bitti...acısıyla tatlısıyla...Minik kızımızın da aramıza katılmasıyla 4 kişilik kocaman bir aile olduk...Sağlıkla geçirdiğimiz güzel bir yıl bitirdik...Kendi adıma çok büyük acılar da yaşadım,hala atlatamadığım ama yine de çocuklarımla hayata tutunduğum...

Ada için de önemli olaylar yılıydı.En başta eve yeni bireyin gelmesi,bazı kıskançlıklar yaşaması,çoğunu atlatsak da hala kendini belli eden...Okula başlaması,öğretmen olgusuyla tanışması,ilk defa anneden bu kadar fazla ayrı kalması,bir sürü yeni arkadaş edinmesi...

Ve yine bizim için en önemlisi hala inanamadığımız,canım oğlumun 27 gün sonra 4.yaşını bitirecek olması...Her yıl büyük şaşkınlıkla ve heyecanla aynı duyguları yaşamak ne hoş...Oğlumla geçen dolu dolu,harika 4 yıl...Seni çok seviyorum bir tanem benim...2010 yılı da hepimiz için önce sağlıklı,mutlu,dileklerimizin gerçekleştiği,dualarımızın kabul olduğu,kötülüklerin az olduğu-mümkün olsa da hiç olmasa- bir yıl olsun.Allah'ım hep iyi ve vicdanlı insanları karşımıza çıkarsın.İçimizdeki kötü duyguları def edelim,huzur ile dolalım,kendimizi ve diğer insanları affedelim,rahatlayalım....Daha harika bir 2010 geçirelim...

KURABİYEMİZ...

Geçen hafta Ada ile birlikte yine kurabiye yaptık.Anneannemden aldığım harika bir kurabiye tarifi vardı,onu denedik.Gerçekten harika oldu.Üzerini de Dr.Oetkerin yeni çıkardığı süseme glazürü ile süsledik.İçinde 4 renk var v kullanımı çok kolay...




Bu süsleme glazürü aslında ıcıng deniyor.Daha önceki senelerde denemiştim.Bir yumurta akına pudra şekerini iyice yediriyorsunuz,bir iki damla limon suyu da ekliyorsunuz.sonra bir torbaya koyup ucunu istediğiniz ölçüde kesip istediğinizi yapıyorsunuz,kurabiye ve pasta süsleyebilir,isim yazabilirsiniz.Bie süre sonra kurabiyenin üzerinde donuyor çünki.Hatta içine renkli gıda boyası koyup rengarenk yapabilirsiniz...

"Picnik Show"

Create a free slideshow with Picnik!

MİNİ DİSCO

GÜZEL BİR FIKRA YA DA HAYAT DERSİ...

Bir gün, bir çiftçinin eşeği kuyuya düşer. Adam ne yapacağını düşünürken, hayvan saatlerce anırır. En sonunda çiftçi, hayvanın yaşlı olduğunu ve kuyunun da zaten kapanması gerektiğini düşünür ve eşeği çıkartmaya değmeyeceğine karar verir. Bütün komşularını yardıma çağırır. Herbiri birer kürek alarak kuyuya toprak atmaya başlarlar. Eşek ne olduğunu fark edince, önce daha beter bağırmaya başlar. Sonra, herkesin şaşkınlığına, sesini keser. Birkaç kürek toprak daha attıktan sonra, çiftci kuyuya bakar. Gözlerine inanamaz. Eşek, sırtına düşen her kürek toprakla müthiş bir şey yapmakta, toprağı aşağıya silkeleyerek yukarı çıkmasına basamak hazırlamaktadı r. Bir süre sonra, komşular toprak atmaya devam edince, herkesin şaşkınlığı altında eşek, kuyunun kenarından dışarı bir adım atıp, koşarak uzaklaşır!

Hayat üzerinize hep toprak atacaktır; her türlü pislik ile. Kuyudan çıkmanın sırrı, bu pisliği silkeleyip bir adım yükselmektir. Sıkıntılarımızın herbiri bir adımdır. En derin kuyulardan bile yılmayarak, usanmayarak çıkabiliriz. Silkelenin ve biraz daha yukarı çıkın.

Mutlulugun 5 basit kuralını unutmayınız:

1. Kalbinizi nefretten arındırın - Affedin.

2. Düşüncelerinizi endişelerinizden arındırın - Çoğu zaten hiç gerçekleşmez.

3. Basit yaşayın ve elinizdekilerin kıymetini bilin.

4. Daha çok verin.

5. Daha az bekleyin.

YİNE YENİ YENİDEN...

Bu aralar yazılarımızın arası bayağı açılmaya başladı.Zira bilgisayar başına uzun süre oturamıyorum.Güzel kızımın hala ısrarla kollarımda uyumak istemesi,gece yarılarına kadar gece uykusuna dalmak için beklemesi beni hem yoruyor,hem uykusuz bırakıyor hem de kendime vakit ayırmamı engelliyor.Fotoğraf çekimini bile unutmuşum...Haftasonu canım kankardeşim E. yanımdaydı.Yine sınav için gelmişti.Sınava çalışma aralarında hızlı hızlı sohbet etmeye çalıştık.Onunla sohbeti özlemişim.Neyse geçti gitti.Ada sabah yine çok sevdiği ama beni çok özlediği okuluna gitti.Orada çok mutlu ama beni çok özlüyormuş,okuldan alınca sürekli anne seni çok özledim,seni çok seviyorum diyor.Canım oğlum,ilk göz ağrım,sevgilim ben seni nasıl seviyorum bir bilsen...Hele hele 4.yaşını bitirmene 49 gün kalmışken seni hayretle,hayranlıkla izliyorum...Sen ve kardeşin benim en değerli varlıklarımsınız...Sizleri çok seviyorum...

HAYAT....

Hayatımız hızla akıp gidiyor.Gelenler,gidenler,bizler...

Geçen hafta bayram öncesi büyük bir grip atlattık Ada ile beraber.Büyük ihtimalle moda gribimiz H1N1 di büyük ihtimalle.Pazar gecesi başlayan,düşmek bilmeyen ateş,çok büyük bir halsizlik,çipil çipil bakan gözler,ateşi vaeken bile üşüme ve sonradan başlayan ishal.Gittiğimiz doktor direkt domuz gribidir diyemeyiz dedi ama test yapma gereği de görmedi.Sağlık ocağındaki doktor boğaz enfeksiyonu başlıyor deyip antibiyotik verdi.Ertesi gün gittiğim doktor gerek yok ama hastalık uzarsa önümüz bayram,doktor bulamazsın siz yine de başlayın dedi.Başladık antibiyotiğe,öksürük şurubuna ve ateş düşürücülere.Hep beraber evdeydik.Ben de kısa süreli de olsa bir enfeksiyon atlattım.Küçük kızımız ciğerlerine inen öksürük sebebiyle zaten antibiyotik kullandığı için korundu galiba bizden.Zira evde ikisini birbirinden aırmanın mümkünatı yok...Ama 4 günde ateşimiz düzeldi.İshalimiz biraz daha uzun sürdü gerçi ama atlattık.En yüksek ateşlerde bile Ada güle oynaya atlatırdı,bu seferki fenaydı,gözünü açamadı canım oğlum.Dün minik kızımızın doktor kontrolü vardı yine,kilo kontrolü.Anlattım Ada'nın durumunu,aşı için onay vermiştik ne yapalım dedim.Artık gerek yok dedi,hastalığı geçirmiş,bağışıklığı almış dedi.Halen öksürüğümüz tam olarak bitmiş değil.Okula başlayan her çocuk aynı sorunları yaşıyor galiba,sürekli bir hastalık durumu...

Herkese geçmişler olsun tabi bize de....Hastalıklar hepimizden uzak olsun...Allah dermansız dert vermesin kimseye...